Grote Halloweenwandeling

Jullie staan op de speelplaats van de Esdoornschool. Maar je staat er niet alleen. Vanochtend vroeg, in de donkerste uren voor de zon opkwam, is de speelplaats overmeesterd door enkele Halloweenfiguren. Vandaag is het hun gloriedag. Grijp je kans en ga met hen op de foto, want maandagochtend zijn ze weer verdwenen. Klaar? Zeer goed. Het grote Halloweenavontuur kan nu beginnen.

0. Zoals bekend komt elk jaar, rond Halloween, het monster in de put tot leven. Een grauwe schijn komt over het water, dat borrelt en broebelt, pruttelt en preutelt. Onbestemde geluiden stijgen op uit de diepte. De pad roert zich, klaar om zijn vadsige lijf uit het water te hijsen. Zoals de kinderen vorig jaar gelukkig hebben bewezen, houden voldoende bezemstelen het vuige monster waar het hoort: diep op de bodem van zijn duistere verblijf. Maar dat neemt niet weg dat elk jaar rond Halloween een vreemde mist opzet in de streek van Hombeek. Dat onbestemde geluiden klinken, dat verre stemmen jammeren om een gruwelijk verleden, veroordeeld tot een eeuwigdurend bestaan tussen twee werelden… Dit jaar trekt de Esdoornschool haar stoute schoenen aan. Omdat ontdekken nu eenmaal in ons bloed zit, onverschrokken en dapper als we zijn. We willen het weten. Wie ze zijn, de gekwelde geesten, de fluisterende fantomen. We maken kennis met de Stille Schimmen van Hombeek, die eens per jaar hun stem laten horen.

We vertrekken langs de poort aan de Zemstseweg. Sla rechts af richting Bankstraat. Volg de Bankstraat tot aan de spoorweg. Steek de spoorweg niet over, maar sla vlak ervoor rechts de Eglegemweg in. Die volg je tot aan de Zennedijk. Wandel steil bergop tot op de Zennedijk en sla direct links af. Loop het tunneltje door. Hou je zaklamp goed bij de hand en spits je oren. Je weet nooit wat er je achter de tunnel te wachten staat!

1. Op een gure herfstavond in 1756, wordt Johan Picquet op deze plaats het slachtoffer van een gruwelijke roofmoord. Zijn beurs wordt gestolen, Johan wordt voor dood achtergelaten. Maar is hij ook werkelijk gestorven? Niemand die het weet, ook Johan zelf niet. Hij weet alleen dat hij vastzit op de plek waar hij zo veel eeuwen geleden zijn gruwelijke lot onderging. Elk jaar met Halloween trekt hij de aandacht van toevallige voorbijgangers, in de hoop dat zij hem kunnen bevrijden.

Wandel door tot aan de Mechelseweg. Voorzichtig als je de straat oversteekt! Steek daarna ook de brug over en ga naar links langs het water, richitng Leest, met de Zenne links van je. Opgelet: wandel niet op het verharde jaagpad, maar op het iets lager gelegen wandelpad. Stap voorzichtig, kijk goed rond en spits je oren. Hier komen geesten tot leven…

2. Maak het even stil voor de slachtoffers van de mysterieuze waterramp van 1827. Hier gebeurde het, op Halloween, dat een golf als bij wonder uit de rivier opsteeg. Hij sleurde twee nietsvermoedende wandelaars mee in de rivier. Officieel is de oorzaak van de overstroming nooit achterhaald, maar echte Hombekenaars weten beter. Het was het monster van de put dat die bewuste Halloween, ondanks de voorzorgen, uit zijn donkere schuilplaats is ontsnapt. De wandelaars waren het slachtoffer van de golf die ontstond toen hij zijn vadsige lijf in de Zenne liet zakken.

Wat denk je? Durf je nog verder? Tuurlijk wel, want je bent een echte Esdoornaar. Dapper en onverschrokken, niet bang voor een geest of twee (of drie, of vier, of tien…)! Stap snel door en kijk goed uit je doppen. Verderop is iets vreemds aan de gang. Verschillende automobilisten hebben gemeld dat ze iets raars zagen aan de kant van de weg. Een gedaante…

3. 1675. De jonge, bloedmooie Catharina gaat trouwen met haar grote liefde, Leopold. Catharina gaat die avond vroeg naar bed, Leopold viert zijn laatste avond als vrijgezel in de kroeg. En dan slaat het noodlot toe. Op weg naar huis wordt Leopold aangevallen door wolven. Alle hulp komt te laat. Catharina wordt gewekt door luid gebons op de deur. Als ze de twee mannen ziet staan, met hun pet in de hand, weet ze hoe laat het is. Verscheurd door verdriet, sterft Catharina niet veel later aan een gebroken hart. Sindsdien zingt ze eens per jaar, rond Halloween, een lied voor haar verdwenen geliefde.

We weten niet hoe het met jullie zit, maar wij krijgen stilaan toch de kriebels. Wie had kunnen vermoeden dat dit allemaal gebeurde, en zo dicht bij de school! Maar nu we zo ver zijn, is er maar één richting: voorwaarts! Kom op, vrienden. We stappen verder.

4. 1987. Jan is een hardwerkende houtbewerker, dag en nacht in de weer voor zijn zaak en zijn klanten. Tot er op een noodlottige dag iets gebeurt wat Jan nooit te boven komt. Op slag stopt hij met slapen, eten of spreken. Het enige wat hij doet is werken, met zijn kettingzaag, dag en nacht. Wat er met Jan is gebeurd? Loop even verder…

We vragen ons serieus af wat het is dat Jan tot waanzin heeft gedreven. Maar wacht, wat is dat daar, verderop aan de linkerkant? We zullen het snel te weten komen…

5. Hier is het dat Jan woonde en werkte. Elke dag behalve zondag, fluitend en vol overgave, tot... Wat er precies gebeurd is, is onduidelijk. Maar dit wordt gefluisterd… Bij het graven van een put om zijn gestorven kat te begraven, stootte Jan op beenderen. Achteloos gooide hij ze weg, wat verderop, achter een struik. Op dat moment veranderde zijn leven. Van dan af werd Jan geplaagd door geesten. Gruwelijke schimmen die dansen, op zijn stoel gaan zitten, zijn materiaal misbruiken. Bij de eerste aanblik van het schouwspel werd Jan op slag grijs en verloor hij zijn spraak. Sindsdien werkt hij dag en nacht aan een veld wat verderop, om niet thuis te hoeven zijn.

Die arme Jan! Erger dan dit kan het toch niet worden, wel? Laten we gauw verder wandelen, tot aan het kapelletje op de splitsing. Daar zien we dan wel weer.

6. We gaan terug naar de Tweede Wereldoorlog. Een bittere en harde tijd. Een tijd ook van geloof en bijgeloof, toen mensen meer dan ooit hun toevlucht namen tot bidden en kaarsen branden. Ze stelden hun hoop in God en de Kerk, en in de geestelijken die die Kerk vertegenwoordigden. 

Maar ook zij werden het slachtoffer van de wrede oorlog. En sommigen van hen hebben hun rust nooit gevonden…

Mensenlief, wat is me dit allemaal. Zet aan het kapelletje gauw je weg verder langs links (Stuyvenbergbaan). En je weet het: hou je oren en ogen open. Zijn er oma’s en opa’s bij vandaag? Ja? Dan is het nu aan hen om extra op te letten. We hebben horen zeggen dat we teruggaan naar een tijd die zij zich misschien nog herinneren…

7. We schrijven 1971. Flowerpower verovert de wereld, iedereen spreekt de universele taal van de liefde. Maar het loopt niet altijd goed af. Het kwaad is niet uit de wereld. Op een zwoele zomeravond ontmoeten twee onschuldige bruiden hun gruwelijke lot, en dat op wat de mooiste dag van hun leven had moeten zijn. Sindsdien komen ze één keer per jaar terug naar de noodlottige plaats, om alsnog hun feest te kunnen vieren…

Hier zijn we dan. Ruim over de helft. Het lijkt ons een goed idee om terug te keren naar school, niet? Maar daarvoor moet je natuurlijk wel nog een eindje stappen. En van één ding kunnen we zeker zijn: er komen nog geesten op ons pad. Ga verder langs het veldweggetje aan de linkerkant, terug naar de Zennedijk en van daar terug naar Hombeek.

8. Mijn jaren schrijden voort, gestaag.

Ze slijten slepend, tergend traag.

Een droef lot dat ik dragen moet:

Een eeuwigheid heb ik te goed.

Hoort mijn verhaal, aanhoort mijn bede!

Gun mij een eeuwigheid in vrede!

Een laatste rustplaats is mijn wens.

Een kans zoals elk ander mens.

Helaas, ik heb het al gezien:

’t is niet voor deze Halloween.

Als ik toch één ding vragen mag:

Als u me ziet, zeg dan gedag.

We gaan verder langs de Zennedijk. Altijd rechtdoor, je kan niet missen. Maar pas op! Blijf op je hoede! Op dit stuk komen de geesten pas écht tot leven!

9. Wat zie je daar in de verte? Komt daar iemand aan? Vast niet… het moet je verbeelding zijn. Je hebt vanavond al te veel gezien. Of toch…? Is dat…? Loopt daar echt…? Mijn god. Ze zijn overal.

Je hebt het gehaald! We zijn terug aan de Zennebrug! Wees heel voorzichtig als je de straat oversteekt en ga dan opnieuw door het tunneltje, terug naar school. Vergeet niet heel hard te roepen als je in de tunnel bent. Tijd om al die spanning en emoties los te laten. Gooi het eruit! Vooruit! Gil! GIL! JE HEBT HET GEHAALD!

Of niet…?

Ouders kunnen de onderstaande QR scannen en komen dan op deze pagina terecht waar ze het verhaal kunnen lezen

Gewone QR code

Extra griezelige QR code